Pełna księgowość

Jako przedsiębiorca na pewno już na etapie rejestrowania Twojej działalności gospodarczej spotkałeś się z pojęciem pełnej księgowości. Podejrzewam, że większość tego, co słyszałeś było jej wadami i argumentami przemawiającymi za tym, iż nie warto jej wybierać. Faktem jest, że pełna księgowość jest zaawansowaną formą opodatkowania, która niestety wiążę się z wysokimi kosztami.

Wszystkie podmioty, które za rok poprzedni osiągnęły przychód przekraczający wartość 2 000 000 euro, zostały zobowiązane do prowadzenia właśnie tej formy księgowości. Występują jednak przypadki, kiedy to niezależnie od wielkości przychodu, podmioty muszą prowadzić księgi handlowe. Wyjątkami tymi są osobowe spółki kapitałowe, a więc spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa oraz spółka komandytowo-akcyjna.

Ścisłe zasady prowadzenie pełnej księgowości zostały określone w Ustawie o rachunkowości, a dokładniej – Dz. U. z 2002 Nr 76, poz. 694.

Podmioty zobowiązane do prowadzenia pełnej księgowości muszą:

  • prowadzić księgi rachunkowe w oparciu o dowody księgowe, które ujmuje się w porządku chronologicznym i systematycznym,
  • drogą inwentaryzacji okresowo ustalać rzeczywiste stany aktywów i pasywów,
  • wyceniać aktywa i pasywa,
  • ustalać wynik finansowy,
  • przygotowywać sprawozdania finansowe,
  • gromadzić i przechowywać m.in. dowody księgowe.

Podmioty, które nie posiadają osobowości prawnej, a prowadzą pełną księgowość muszą przestrzegać tych samych zasad opodatkowania, jak te w przypadku księgowości uproszczonej. Różnica występuje w przypadku prowadzenia ksiąg. Z kolei firmy będące osobami prawnymi i rozliczające się na zasadach ogólnych płacą podatek w oparciu o stawkę liniową na poziomie 19%.